Biologische aspecten van stress.

Om goed te kunnen begrijpen wat stress nu met het lichaam doet, moeten we eerst kijken naar hoe het lichaam werkt en dan met name het zenuwstelsel.
Het zenuwstelsel is op te delen in twee verschillende delen: het somatische zenuwstelsel dat ervoor zorgt dat prikkels van buitenaf worden verwerkt. Dit deel zenuwstelsel omvat bijvoorbeeld de zintuigen, en kan ook de spieren aansturen om te reageren op prikkels van buitenaf. Het andere deel van het zenuwstelsel is het autonome zenuwstelsel, en zoals de naam al zegt, werkt het zelfstandig. Dit deel controleert het inwendige van het lijf: bijvoorbeeld de spijsvertering, ademhaling, klieren en hartslag.
Nu is dit autonome deel ook weer op twee manieren in te delen; we kunnen een parasympathisch deel en een sympathisch deel onderscheiden. Het parasympatisch deel probeert het lijf in een toestand van rust te brengen, om energie te kunnen sparen en te werken aan herstel en opbouw. Het sympatisch deel is het deel wat geactiveerd is bij stress: het lijf is in een toestand van paraatheid. Deze toestand kost energie. 

                        

Twee belangrijke hormonen bij stress zijn adrenaline en noradrenaline. Deze hormonen worden gemaakt in de bijnieren en ze beïnvloeden het sympathisch zenuwstelsel: ze versnellen de hartslag, verhogen de ademhaling en zorgen dat er energie wordt vrijgemaakt. Ze zorgen er dus voor dat het lijf in verhoogde toestand van paraatheid wordt gebracht, en zo begint de eerste fase van het algemeen aanpassingsyndroom.