Wat is coping?

Coping is hoe men omgaat met stress om de gevolgen van stress te verminderen. Er zijn verschillende manieren waarop men coping toepast.

De verschillende copingstijlen kunnen gericht zijn op het oplossen van het probleem of op het verminderen van de emotionele gevolgen van stress. Niemand vindt het prettig om langdurig gespannen of boos te zijn. Wanneer het probleem niet direct op te lossen is, zal men dus gaan proberen om zich niet boos of gespannen te voelen.

Emotiegerichte coping is gericht op het af laten nemen van de emotionele gevolgen van stress. Dit doen mensen bijvoorbeeld door het gebruik van middelen. In films gaan mannen vrijwel altijd naar een kroeg om te drinken als ze ruzie hebben met hun vrouw. Ze willen zich even verdoven om van het probleem verlost te zijn. Natuurlijk lost het niets op, en waarschijnlijk zal men zich de volgende dag alleen maar vervelender voelen.

Men kan ook gaan sporten of TV gaan kijken bij emotiegerichte coping; het gaat om afleiding van het probleem.

Ook gaan mensen die emotiegerichte coping hanteren proberen om anders te kijken naar het probleem. Wanneer men een probleem anders beschouwt, zal het een ander emotioneel effect hebben. Mensen kunnen in dit geval bijvoorbeeld zeggen: "het kan altijd erger", of "ik heb gelukkig mijn gezondheid nog".

De 'kop in het zand steken' werkt ook als emotiegerichte coping. Als een probleem gewoon té groot is of de oplossing te ver weg, dan kan dit goed helpen om vervelende emoties te verminderen of op te heffen. Realiseer u dat het wel werkt, maar nooit lang. Wanneer uw kop in het zand is, dan ziet u het probleem misschien niet maar het is er nog steeds wél. Uiteindelijk zult u het toch onder ogen moeten zien.

Probleemgerichte coping is gericht op het probleem: mensen proberen om de eisen van de omgeving te verlagen of de eigen bronnen te versterken (zie wat is stress).

De twee copingstijlen worden vaak tegelijkertijd gebruikt. Terwijl men aan een oplossing voor het probleem werkt, wil men zo min mogelijk vervelende gevoelens.

Niet iedereen hanteert de juiste copingstijl bij het juiste probleem. Soms is het voor mensen prettiger om even niet aan een oplossing te denken; men zal soms de kop in het zand wíllen steken. Ook kan het zo zijn dat men niet weet hoe het anders moet; wanneer je nooit een actieve stijl hebt geleerd, dan kun je hem ook niet toepassen. Maar: iedereen kan het alsnog leren, vooral door gewoon te dóen.

Copingstijlen kunnen tijdens een mensenleven veranderen. Men kan altijd nieuwe stijlen leren toepassen. Wanneer een copingstijl voor het eerst succesvol is toegepast, is hij altijd toepasbaar omdat de stijl vanaf dat moment verworven is.